Warsztaty muzyczne

Warsztaty muzyczne dla kobiet i mężczyzn

Warsztaty muzyczne koncentrujące się na chorale gregoriańskim są skierowane zarówno do początkujących jak i zaawansowanych śpiewaków. Zapraszamy osoby śpiewające w amatorskich scholach parafialnych, przy różnego rodzaju duszpasterstwach, jak i tych zajmujących się muzyką liturgiczną profesjonalnie na co dzień. Każdy z was może wnieść do grupy swoje doświadczenie bądź czerpać z doświadczenia innych. Uczestnicy warsztatów będą przygotowywali śpiewy liturgiczne na każdy dzień, zgodnie z programem celebracji. Warsztaty prowadzić będą doświadczeni muzycy. Przyjmujemy zapisy do następujących grup:

Grupa S1 – schola gregoriańska męska koncentrująca się na codziennym przygotowaniu proprium i ordinarium missae, antyfon i hymnów*
Prowadzący: Marcin Bornus-Szczyciński. Asystenci: Sławomir Witkowski, Jan Gołaski, Konrad Zagajewski.

Grupa S2 – schola gregoriańska żeńska koncentrująca się na codziennym przygotowaniu proprium i ordinarium missae, antyfon i hymnów*
Prowadząca: Magdalena Krzywda-Krzysteczko. Asystentka: Paulina Kukiz.

*w ramach grupy będzie prowadzony dodatkowo warsztat chorału dominikańskiego

Schola polifoniczna – W tym roku nie prowadzimy warsztatów śpiewu polifonicznego. Istnieje możliwość dołączenia się do profesjonalnej scholi polifonicznej przygotowującej ordinarium missae oraz śpiewy wielogłosowe. Wymagana jest znajomość nut oraz doświadczenie w śpiewie polifonicznym.
Chórmistrzyni: Joanna Orzeł. Asystentka: Bogumiła Kaźmierczak

Śpiew ludu Co dzień na jednej z recytowanych Mszy porannych śpiewane są tradycyjnej polskie pieśni nabożne. Codziennie odbywają się również spotkania poświęcone śpiewowi tych pieśni.
Prowadzący: Adam Strug

Biuro warsztatów muzycznych:
o. Wojciech Gołaski
ks. Radosław Pleskot

Główny kantor Ars Celebrandi:
Marcin Bornus-Szczyciński

Współpraca:

Paweł Bębenek (2014, 2015)
Ur. w 1972 r. Dyrygent, kompozytor, wokalista, członek Stowarzyszenia Polskich Muzyków Kościelnych, absolwent podyplomowego chórmistrzostwa na Akademii Muzycznej w Bydgoszczy. Jako wokalista (tenor, uczeń prof. Jacka Ozimkowskiego) śpiewał m.in. z zespołem muzyki dawnej Bractwo Lutni (1992–2002), Mikroklimat (1997, kontratenor) i Filharmonią Krakowską (1998). Współpracował z zespołami: Sirin (Moskwa), Linnamuusikud (Tallin, Estonia), Floripari (Muzycy Wawelscy). Dyryguje chórami kościelnymi w całym kraju (współpracował m.in. z dominikanami, karmelitami, karmelitankami bosymi, kapucynami, Ruchem Światło-Życie oraz szkołami muzycznymi) i regularnie prowadzi chóralne warsztaty liturgiczno-muzyczne na terenie Polski, Litwy i Białorusi (ok. 40 sesji rocznie dla chórów mieszanych liczących od 30 do 120 osób). Komponuje muzykę liturgiczną wokalno-instrumentalną, a cappella, sceniczną, w tym utwory liturgiczne śpiewane w wielu kościołach Polski i za granicą, musical Zazdrosna Miłość, spektakl Żywot świętej Kingi, płyty: Pacierz Polski, Msza o Miłosierdziu, Z Miłością i ufnością (2005), Desiderii Carmina czy Jutrznia za nienarodzonych. jego utwory wykonywali m.in. Chór Katedry Moskiewskiej, Linnamuusikud (Estonia), Tomasz Stańko, Piotr Baron i Justyna Steczkowska.

Marcin Bornus-Szczyciński (2014, 2015, 2016)
Ur. w 1951 r. Śpiewak, badacz muzyki dawnej, pedagog, wieloletni wykładowca liturgicznego śpiewu tradycyjnego w Kolegium Filozoficzno-Teologicznym dominikanów w Krakowie i Warszawie. W 1981 r. założył zespół Bornus Consort, specjalizujący się w polifonii polskiej z przełomu XVI i XVII w. Wraz z nim dokonał wielu nagrań dla Polskiego Radia, a także płyt autorskich z utworami Bartłomieja Pękiela, Piotra z Grudziądza, Mikołaja Zieleńskiego, Marcina Mielczewskiego, Wacława z Szamotuł, polskich pieśni wielkopostnych czy śpiewów o św. Wojciechu. Koncertował w większości krajów europejskich. W 1986 roku odbył kurs mistrzowski w Wyższym Konserwatorium w Paryżu w ramach stypendium rządu francuskiego. Założyciel i wieloletni dyrektor Festiwalu Muzyki Dawnej „Pieśń Naszych Korzeni” w Jarosławiu (wcześniej dyrektor Festiwalu Muzyki Dawnej w Starym Sączu), a także inicjator projektu „Siedem Tradycji” w ramach festiwalu „Kraków 2000”. Współpracował z wieloma renomowanymi zespołami na całym świecie, m.in. takimi jak: Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Narodowej (Warszawa), Sinfonia Varsovia (Warszawa) Capella Regia Musicalis (Praga), Haendelsverenigung (Amsterdam), Les Arts Florissants (Paryż), Hortus Musicus (Tallinn), Akadiemia Starinnoj Muzyki (Moskwa), Musicalische Compagney (Berlin), La Petite Bande (Bruksela). Dla Teatru Wielkiego w Warszawie przygotował średniowieczny dramat liturgiczny „Ludus Danielis” oraz wczesnobarokową operę „Dafne” autorstwa Marco da Gagliano. Pracę nad średniowiecznymi spektaklami liturgicznymi kontynuuje ze Scholą Teatru Węgajty — oprócz „Ludus Danielis” repertuar obejmuje m.in. „Ludus Passionis”, „Ordo stellae” czy „Miracula sancti Nicolai”. Obecnie pełni funkcję kantora gregoriańskiego świątyni Opatrzności Bożej w Warszawie.

Robert Pożarski (2014, 2015, 2016)
Ur. 1965 r. Śpiewak i badacz średniowiecznych źródeł rękopiśmiennych; w 1992 r. uzyskał dyplom solisty-śpiewaka w klasie prof. Edwarda Pawlaka w PSM II st. im. Fr. Chopina w Warszawie; wielokrotny student Międzynarodowej Letniej Akademii Muzyki Dawnej w Wilanowie w klasie śpiewu barokowego prof. Piotra Kusiewicza; studiował interpretację chorału średniowiecznego m.in. u Marcela Pérèsa w Paryżu; należy do grona założycielskiego Lektorskiej Schola Cantorum, powstałej w 1988 roku przy Warszawskim Metropolitalnym Seminarium Duchownym. Jako kantor tej scholi dokonał rejestracji fonograficznej dwóch średniowiecznych rymowanych oficjów monastycznych dedykowanych Św. Stanisławowi i Św. Wojciechowi. Od 1995 roku jest śpiewakiem zespołu Bornus Consort, z którym nagrał cztery płyty: Mielczewski, Media vita, O niebezpieczeństwie żywota człowieczego, In Assumptionis BMV; od 1996 roku jest także kantorem Scholi Teatru Węgajty, z którą jako kierownik muzyczny zrealizował m.in. trzy średniowieczne dramaty liturgiczne: Ordo stellae, Ordo annuntiationis, Planctus Mariae oraz spektakl Miracula sancti Nicolai. Był jednym z sześciu solistów w międzynarodowym projekcie Codex Calixtinus w ramach festiwalu Culture 2000. Od 2000 roku jest kantorem i kierownikiem artystycznym wrocławskiej Schola Gregoriana Silesiensis, z którą nagrał płytę In agenda defunctorum — Missa Requiem Johannesa Ockeghema oraz zrealizował wiele projektów z dziedziny średniowiecznej muzyki liturgicznej, m.in.: Mandatum (prezentowane na festiwalu Voix et Route Romane w Alzacji w 2004 r.), Missa sancti Iacobi, Officium in Nativitate Sancti Ioannis Baptistae, Parthenomelica. Od 2002 roku jest kantorem żeńskiej Schola Mulierum Silesiensis, z którą w 2008 roku nagrał płytę Fulget in orbe dies — Oficjum rymowane o św. Jadwidze. W latach 2002–2009 realizował cykliczny projekt muzyczny Zanurzeni w Tradycji; w 2012 roku rozpoczął nowy cykliczny projekt muzyczny Chorał sarmacki, w ramach którego opracował i zaprezentował publicznie trzy programy koncertowe — „G.G.Gorczycki i chorał piotrkowski”, „Castrum doloris — staropolskie ceremonie pogrzebowe” oraz „Parvule pupule — sarmackie Boże Narodzenie”. Wszystkie programy zostały wydane na płytach. Prowadzi warsztaty chorałowe i śpiew liturgiczny m.in. podczas międzynarodowego festiwalu muzyki dawnej „Pieśń Naszych Korzeni” w Jarosławiu, prowadził także wiele warsztatów śpiewaczych na zaproszenie m.in. Dominikańskiego Ośrodka Liturgicznego.

Konrad Zagajewski (2015, 2016)
Ur. 1970 r. W 1983 r. ukończył Szkołę Muzyczną I st. im. St. Wiechowicza (fortepian). Przez wiele lat śpiewał w scholach u dominikanów w Krakowie i Wrocławiu (gdzie prowadził śpiew). W ramach kilkuletniej współpracy z Międzywydziałową Sekcją Muzyki Dawnej w Szkole Muzycznej II Stopnia im. R. Bukowskiego we Wrocławiu nawiązał kontakt ze Scholą Węgajty, z którą śpiewa od 1996 r., uczestnicząc w odtwarzaniu średniowiecznych liturgicznych i religijnych. W latach 1998–2013 r. prowadził Scholę Śpiewu Tradycyjnego, która stała się podstawą utworzonego w 1999 r. przez Roberta Pożarskiego zespołu Schola Gregoriana Silesiensis (obecnie jest jej drugim kantorem). Od 2007 r. współtworzy internetowe forum poświęcone tradycyjnym polskim pieśniom religijnym (spiewnik.katolicy.net). Od 2010 r. prowadzi scholę Wrocławskiego Duszpasterstwa Wiernych Tradycji Łacińskiej w Archidiecezji Wrocławskiej — Schola Cantorum Sancti Ioseph, śpiewającą podczas liturgii w nadzwyczajnej formie rytu rzymskiego. Okresowo współpracuje z innymi zespołami i scholami liturgicznymi w zakresie chorału gregoriańskiego i dominikańskiego oraz starych polskich pieśni religijnych. Wraz z żoną wychowuje pięciu synów, z których dwóch śpiewa już w chórze chłopięcym archidiecezji wrocławskiej Pueri Cantores Wratislavienses, dwóch zaś jest uczniami Szkoły Muzycznej I st. im. G. Bacewicz.

Jan Gołaski (2015, 2016)
Ur. w 1960 r. Doświadczony śpiewak kościelny specjalizujący się w chorale gregoriańskim i śpiewie tradycyjnym. Od 35 lat opiekuje się śpiewem podczas rorat w kościele dominikanów w Poznaniu. Repertuar mszy roratnich, oparty na chorale, tradycyjnych pieśniach, dawnej polifonii z niewielkim dodatkiem współczesnych kompozycji i opracowań, dobrze oddaje zakres jego muzyczno–liturgicznych zainteresowań. Ważnym elementem poznańskich rorat jest szczególna troska o wspólny śpiew, o włączenie i zaangażowanie wszystkich obecnych. Uważa, że wieloletnie mierzenie się z tym zadaniem w największym stopniu ukształtowało go jako kantora. Istotnym miejscem inspiracji i zyskiwania nowych umiejętności jest dla niego festiwal „Pieśń Naszych Korzeni”. To tam mógł czerpać z doświadczeń takich śpiewaków jak Marcin Bornus Szczyciński, Robert Pożarski, Taivo Niitvägi czy Johann Wolfgang Niklaus, a także brać udział w warsztatach prowadzonych przez Marcela Pérèsa. Wiedzę z zakresu notacji muzycznych najstarszych źródeł rękopiśmiennych oraz restytucji melodycznej śpiewu gregoriańskiego poszerzał na Ogólnopolskich Kursach Śpiewu Gregoriańskiego organizowanych przez Sekcję Polską AISCGre. Od 2007 r. prowadzi scholę gregoriańską w parafii Maryi Królowej w Poznaniu. Obecnie w ramach scholi działają dwa zespoły, męski i żeński. Wykonują one gregoriańskie części stałe i zmienne podczas niedzielnych Mszy świętych w nadzwyczajnej formie rytu rzymskiego.

Joanna Orzeł (2014, 2015, 2016)
Absolwentka Wydziału Dyrygentury Chóralnej Akademii Muzycznej w Gdańsku, doktor sztuki muzycznej w dyscyplinie artystycznej: wokalistyka, propagatorka chorału gregoriańskiego. Całokształt jej działalności muzycznej w charakterze organisty-kantora w Bazylice Mariackiej i Kaplicy Królewskiej w Gdańsku oraz kapelmistrza Kapeli Mariackiej charakteryzuje stała obecność chorału gregoriańskiego w autorskich opracowaniach i pragnienie podnoszenia kultury Sacrum. Zamysłem przedsięwzięć artystycznych Joanny Orzeł jest ozdabianie muzyką pereł architektury Gdańska i — dzięki spotkaniom z żywą sztuką — wydobywanie walorów akustycznych unikatowych wnętrz gotyckich i barokowych, czemu służą poszukiwania doskonałej techniki śpiewu, opartej na wykorzystaniu oddechu przeponowego, stanowiącego tajemnicę pięknego rezonansu i bogactwa alikwotów, zapewniającej oszałamiającą wygodę śpiewania wysoką pozycją i procentującej czystością intonacji.

Magdalena Krzywda-Krzysteczko (2014, 2015, 2016)
Wszechstronna wokalistka, pedagog, absolwentka Akademii Muzycznej w Katowicach na kierunkach teorii muzyki oraz wokalistyki jazzowej. W swej muzyce łączy zamiłowanie do muzyki dawnej, muzyki ludowej, poezji śpiewanej i jazzu. Od 2006 prowadzi Żeńską Scholę Nativitatis, która wykonuje chorał, wczesną polifonię i pieśni tradycyjne. Od kilku lat Schola współpracuje z Chorzowskim Bractwem Rycerskim Bożogrobców. Wspólnie ze Scholą Cantorum Minorum Chosoviensis zespół nagrał płytę „Mariam Matrem Virginem”. Od ponad dziesięciu lat koncertuje i nagrywa z gitarzystą Sławomirem Witkowskim. Muzycy nagrali wspólnie płytę „Sapphire”, a do ich największych osiągnięć należą: Grand Prix na VI Ogólnopolskim Konkursie Piosenki Poetyckiej o „Złote koło młyńskie” w Stargardzie Szczecińskim, nagroda główna im. Agnieszki Osieckiej na XXXIII Ogólnopolskich Spotkaniach Zamkowych „Śpiewajmy poezję” w Olsztynie, I miejsce w Finale IV Festiwalu „Łagodne Spotkania Muzyczne” w Gdańsku oraz III nagroda w X edycji Ogólnopolskiego Konkursu „Pamiętajmy o Osieckiej” w Warszawie. Współpracuje również m.in. z orkiestrą Big Silesian Band, z którą koncertuje i dokonuje nagrań dla Polskiego Radia.

Paulina Kukiz (2015, 2016)
Od najmłodszych lat pasjonatka śpiewu. W latach 90. związana z klasztorem dominikanów we Wrocławiu, gdzie zetknęła się ze śpiewem tradycyjnym i chorałem gregoriańskim (tradycji dominikańskiej). Dzięki uczestnictwu w festiwalach muzyki dawnej „Pieśń Naszych Korzeni” w Jarosławiu rozwijała zainteresowanie chorałem oraz różnymi formami śpiewu tradycyjnego; uczestniczyła także w grupie śpiewaczej we Wroclawiu. Członkini Stowarzyszenia „Schola Gregoriana Silesiensis” oraz współzałożycielka Scholi Mulierum Silesiensis. Członkini Stowarzyszenia Schola Węgajty, występuje w wykonywanych przez nią średniowiecznych dramatach liturgicznych. Uczestniczka warsztatów prowadzonych przez Marcela Pérèsa, Jean-Etienne’a Langianniego, Roberta Pożarskiego, Marcina Bornus Szczycińskiego, Marcina Abijskiego, Charalambosa Rimbasa, Gertraud Zotter, Patrizię Bovi. Wraz ze Stowarzyszeniem „Schola Gregoriana Silesiensis” nagrała kilka płyt, m.in. Fulget in orbe dies, Ludus Passionis, Parvule pupule.

Bogumiła Kaźmierczak (2016)
Od wielu lat związana z klasztorem dominikanów w Krakowie, gdzie śpiewała w różnych scholach. Absolwentka Wydziału Muzyki Dawnej we Wrocławiu gdzie uczyła się śpiewu pod kierunkiem m.in. Marcina Bornusa Szczycińskiego, Piotra Łykowskiego i Bogdana Makala. Przez wiele lat współtworzyła zespół muzyki dawnej Bractwo Lutni z Dworu na Wysokiej kierowany przez Antoniego Pilcha. Z zespołem tym nagrała kilka płyt. W tym czasie współpracowała z takimi zespołami jak Linnamuusikud z Tallina czy Sirin z Moskwy. Obecnie śpiewa w chórze Dominikańskiego Ośrodka Liturgicznego w Krakowie.

Robert Hugo (2014, 2015, 2016)
Orga­ni­sta, kla­we­sy­ni­sta, kapel­mistrz i chór­mistrz. Pro­fe­sjo­nalną karierę muzyczną roz­po­czął po ukoń­cze­niu wydziału nauk przy­rod­ni­czych na Uni­wer­sy­te­cie Karola w Pra­dze. Rów­no­le­gle odby­wał stu­dia na Pra­skiej Aka­de­mii Muzycz­nej, gdzie zgłę­biał teo­rię muzyki i uczył się gry na orga­nach pod kie­run­kiem Milana Slechty i Jaro­sława Tumy. Dodat­kowo stu­dio­wał grę na kla­we­sy­nie współ­cze­snym pod kie­run­kiem Zuzanny Ruži­čko­vej, kla­we­synu histo­rycz­nego zaś uczył się u Johanna Son­n­le­it­nera, Johna Tolla i Hel­muta Franke. Pra­co­wał jako akom­pa­nia­tor baletu w teatrze, pro­wa­dził zaję­cia śpiewu chó­ral­nego i na wydziale dra­ma­tycz­nym Pra­skiego Kon­ser­wa­to­rium. Jest orga­ni­stą aka­de­mic­kiego kościoła Zba­wi­ciela w pra­skim Kle­men­ti­num. Spe­cja­li­zuje się w cze­skiej i połu­dnio­wo­nie­miec­kiej muzyce XVII i XVIII wieku. Współ­pra­co­wał z wie­loma cze­skimi i euro­pej­skimi zespo­łami i soli­stami, takimi jak Pro Can­tione Anti­qua, Musi­ca­li­sche Com­pa­gney, Mag­da­lena Kožena czy Michal Pospi­šil. W 1992 r. zało­żył swój wła­sny zespół baro­kowy Capella Regia. W pierw­szym roku dzia­łal­no­ści zespół wysta­wił sce­nicz­nie w brneń­skim Teatrze Janáčka Rap­pre­sen­ta­tione di Anima et di Corpo Cava­lie­riego. W ślad za tym przy­szła seria trzech ora­to­riów Jana Dismasa Zelenki, pod­sta­wowe dzieła Adama Michny, Filipa Jakuba Rit­tlera, Pavla Josefa Vejvanovsky’ego, Anto­nia Dra­ghiego i Jana Jakuba Ryby. Osobne miej­sce w dzia­łal­no­ści zespołu zaj­mują ora­to­ria Gia­como Caris­si­miego. Jako orga­ni­sta uczest­ni­czy też w waż­niej­szych nabo­żeń­stwach w kościele. W Pol­sce Robert Hugo od lat współ­pra­cuje z mię­dzy­na­ro­do­wym festi­wa­lem muzyki daw­nej „Pieśń Naszych Korzeni”.